A mielibyśmy Mistrza...

Niewielu wie, że urodzony na początku XX wieku w starachowickim Wierzbniku Michał Wiktor Imiela, ojciec Edwarda Imieli, był doskonale zapowiadającym się zawodnikiem w rzucie kulą i dyskiem. Jak zapowiadali ówcześni dziennikarze "Przeglądu sportowego" był nadzieją Polski w tych dyscyplinach. Miał również realne szanse na medal w Mistrzostwach Polski, odbywających się 6-7 lipca 1935 roku w Białymstoku.

Michał Imiela miał startować w pchnięciu kulą i rzucie dyskiem. Niestety miotacz nie mógł wyjechać do Białegostoku z powodu trudności finansowych klubu KSZO, do którego należał. M. Imiela zaliczał się wówczas do ścisłej czołówki polskich miotaczy.

Dokładnie w dniu MP - 7 lipca 1935 r., odbyły się zawody w Ostrowcu Św., a M. Imiela spróbował swoich sił w młocie. Miotacz KSZO rzucił 40,75 m, a więc ponad 2 m dalej od mistrza Polski!

Zawodnik KSZO miał szansę na czołowe miejsca nie tylko w rzucie młotem. M. Imiela dwa miesiące przed mistrzostwami trenował na obozie kadry olimpijskiej w Warszawie i miał szansę nawiązać walkę w tych konkurencjach. Zwycięzcą konkursu dyskoboli w Białymstoku został wówczas Zygmunt Heljasz z wynikiem 41,04 m. Imiela kilka tygodni po mistrzostwach rzucił 41,20 m, a na koniec sezonu 1935 r. w Łodzi 41,78 m! Kulą pchał regularnie powyżej 13 m, miał realne szanse na piąte lub szóste miejsce

Swoje rekordy życiowe – 13,73 m w kuli i 42,45 m w dysku M. Imiela ustanowił w 1936 r. Drugi wynik był 22 cm lepszy od rezultatu, którym mistrzostwo Polski zdobył wówczas Witold Gierutto.

Mistrzostwa Polski w 1936 r. odbywały się w Wilnie. Niestety miotacz KSZO również na nie pojechał. Prawdopodobnie nie dane mu było wystartować w żadnych letnich mistrzostwach Polski. Brał udział w zimowych w 1933 r., które odbywały się w hali w Przemyślu. Zajął tam czwarte miejsce w pchnięciu kulą z wynikiem 11,71 m.



Michał Wiktor Imiela ur. 22 września 1907 r. w Wierzbniku. Służbę wojskową odbywał w Marynarce Wojennej, zawodowo pracował jako księgowy. Był zaangażowany w działalność konspiracyjną podczas okupacji niemieckiej, zajmował się finansami w sztabie obwodu iłżeckiego AK, nosił pseudonim "Wrak". Zmarł 28 października 1963 r. w Starachowicach.