T-34/85 "Rudy"

W 1943 Niemcy wprowadzili do walki nowe typy czołgów PzKpfw V Panther oraz PzKpfw VI Tiger, a podstawowy czołg Wehrmachtu PzKpfw IV został przezbrojony w nową długolufową armatę 75 mm. Używany dotychczas T-34/76 w starciu z niemieckimi czołgami przestał być równorzędnym przeciwnikiem.

Podczas bitwy na Łuku Kurskim, która toczyła się od 5 lipca do 23 sierpnia 1943 roku Rosjanie stracili bezpowrotnie ok. 6000 czołgów, niemieckie straty w tym okresie wyniosły ok. 1300 czołgów. Aby wyrównać niemiecką przewagę techniczną wiosną 1944 wprowadzono na uzbrojenie Armii Czerwonej zmodernizowaną wersję T-34 z nową armata 85 mm i większą wieżą mogącą pomieścić 3 czołgistów. W ZSRR produkcja czołgu T-34/85 trwała do 1950 roku. W tym czasie zbudowano 44.000 egzemplarzy. Czołg T-34/85 był na uzbrojeniu Wojska Polskiego od 1944 roku, a w okresie powojennym był produkowany w Polsce od 1951 roku. W wersji T-34/85M1 i M2 wyprodukowano 1.380 sztuk.

Jeden z egzemplarzy znajdujących się w zbiorach Muzeum im. Orła Białego do początku lat 90-tych XX w. znajdował się na pomniku w Skarżysku-Kamiennej. W pewnym momencie obecność czołgu stała się utrapieniem dla milicji. Ktoś odkrył, że można wejść do pojazdu dolnym włazem desantowym i obracać wieżą...

Dane techniczne:

Załoga : 5 (dowódca, kierowca, celowniczy, ładowniczy, strzelec-radiotelegrafista)

Silnik: 1 silnik wysokoprężny, 12-cylindrowy W-2-34 lub W-34M o mocy 500 KM

Grubość pancerza: 20 – 90 mm, długość 8.10 – 8,15 m (całkowita), szerokość 3.00 m, wysokość 2.72 m, masa 32 000 kg.

Prędkość: 50 – 55 km/h (po drodze), zasięg 300 km (po drodze), 230 km (w terenie).