Wzruszające pożegnanie ks. Aleksandra Sikory na Majówce. Zbudował kościół i wspólnotę

Wypełniony po brzegi kościół, słowa wdzięczności i długa kolejka parafian pragnących osobiście pożegnać swojego Proboszcza. W środę, 21 października, w parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Starachowicach odbyła się uroczysta Msza św. pożegnalna ks. prałata Aleksandra Sikory. Kapłan, który zbudował tę świątynię i przez dziesięciolecia tworzył parafialną wspólnotę, zdecydował się zamieszkać w Domu Księży Seniorów w Radomiu.

Środowy wieczór był dla parafian z Majówki szczególny. W kościele, który powstał dzięki determinacji ks. Aleksandra Sikory i ofiarnej pracy mieszkańców, zgromadzili się wierni, aby podziękować mu za lata duszpasterskiej posługi. Świątynia wypełniła się po brzegi.

Mszę św. ks. Aleksander odprawił wspólnie ze swoim następcą, obecnym proboszczem parafii, ks. Arturem Lachem. W pożegnaniu uczestniczyli przedstawiciele wspólnot parafialnych, między innymi Akcji Katolickiej i Drogi Neokatechumenalnej, i innych wspólnot Obecne były dwa poczty sztandarowe.

Szczególnie poruszający był moment, w którym ks. Aleksander zwrócił się do swoich parafian. Przywołał ewangeliczną scenę Ostatniej Wieczerzy, kiedy Jezus umywał nogi apostołom, dając przykład pokory, miłości i służby bliźniemu.

Właśnie do takiej postawy zachęcał żegnających go wiernych. Prosił o dobroć i życzliwość wobec drugiego człowieka. Zapewniał, że nadal będzie o swoich parafianach pamiętał i modlił się za nich.

Po zakończeniu Eucharystii pożegnanie przeniosło się do zakrystii. Tam ustawiła się długa kolejka osób pragnących osobiście podziękować ukochanemu Proboszczowi, zamienić z nim kilka słów, uścisnąć dłoń.

Historia parafii Najświętszego Serca Jezusowego na Majówce jest nierozerwalnie związana z ks. Aleksandrem Sikorą. W 1983 roku biskup Edward Materski powierzył mu zadanie zorganizowania nowego ośrodka duszpasterskiego i budowy świątyni. 16 czerwca tego samego roku poświęcono plac pod budowę kościoła. Jego konsekracja odbyła się 8 listopada 1998 roku.

Ale ks. Sikora budował nie tylko z cegieł. Wokół powstającej świątyni integrował mieszkańców rozwijającego się osiedla, tworzył wspólnoty, angażował wiernych w życie religijne i społeczne. Z jego inicjatywy rozwijały się między innymi Akcja Katolicka, Droga Neokatechumenalna i inne ruchy parafialne.

W rozmowie z naszym portalem w sierpniu 2025 roku wspominał:

• Budowaliśmy parafię wspólnie, sposobem gospodarczym.

Podkreślał również, jak wielkie znaczenie miała dla niego pomoc mieszkańców.

• Ludzie byli dla mnie takim powerem, który mnie podtrzymywał na duchu. Wspólnoty były potrzebą mojego kapłańskiego serca. Budowałem, a jednocześnie byłem podbudowany.

Ks. Aleksander Sikora ma 85 lat. Święcenia kapłańskie przyjął 5 czerwca 1966 roku w Radomiu z rąk biskupa Piotra Gołębiowskiego. Do Starachowic trafił w 1982 roku, najpierw do parafii Świętej Trójcy, a następnie na Majówkę.

W czerwcu tego roku uroczyście obchodził diamentowy jubileusz, 60-lecie kapłaństwa. Wówczas również kościół na Majówce stał się miejscem wdzięczności za jego wieloletnią posługę.

Od 2011 roku, po rezygnacji z kierowania parafią, pozostawał na Majówce jako kapłan senior, nadal związany z miejscem, któremu poświęcił większą część swojego życia.

Decyzję o przeprowadzce do Domu Księży Seniorów w Radomiu podjął sam. Kiedy przed kilkunastoma dniami poinformował o niej parafian ks. Artur Lach, przyznał, że choć decyzja nie spotkała się z aprobatą wspólnoty, należy ją uszanować.

Środowe pożegnanie pokazało, jak silna więź łączy ks. Aleksandra z ludźmi, którym przez tyle lat służył.

Pozostawia na Majówce piękny kościół, ale przede wszystkim wspólnotę, którą przez dziesięciolecia cierpliwie budował. A długa kolejka parafian czekających w zakrystii, by powiedzieć mu „dziękuję”, była chyba najpiękniejszym świadectwem tego, jak wiele udało mu się zbudować w ludzkich sercach.