Brody. Jan Świrta ma sto lat!

Mieszkaniec Brodów, żołnierz Armii Krajowej. Najbliżsi przygotowali dla Jana Świrty wspaniałą rodzinną uroczystość. Był piękny, smaczny tort i gromkie "200 lat niech żyje, żyje nam!"

Pan Jan pięknie wygląda, czuje się dobrze, ma apetyt. Spokojny, przytomny, cierpliwie przyjmował życzenia, dziękował każdemu, choć słabym głosem. Z chodzeniem i ze słuchem ma kłopoty, ale ogólny stan zdrowia lekarze oceniają jako dobry. 

W dniu 100 urodzin starachowicki.eu odwiedził Jubilata razem ze Szczepanem Mrozem, prezesem Stowarzyszenia Pamięci "Ponury-Nurt". Pan Szczepan mówi do pana Jana "Wujku", gdyż jest on szwagrem jego mamy. 

W dniu urodzin odwiedzili Jubilata również przedstawiciele Urzędu Gminy Brody. Jan Świrta jest lubiany i ceniony przez społeczność Brodów. Gdyby nie epidemia, goście ustawiliby się z pewnością w długiej kolejce.... 

Urodził się 13 stycznia 1921 r. w Brodach- Połągwi. Syn Franciszka i Zofii z Klepaczów. Ukończył Szkołę Powszechną w Brodach. Od 1940 r. w ZWZ następnie w Armii Krajowej. Był żołnierzem w podobwodzie "Wola" w 141 plutonie placówki Połągiew, której dowódcą był przedwojenny podoficer zawodowy sierż. Kazimierz Karwacki ps. "Wiech". 

Jan Świrta uczestniczył w szkoleniach wojskowych, patrolach i drobnych akcjach. Stanął na zbiórce oddziałów akowskich, mieli iść na pomoc Powstaniu Warszawskiemu podczas akcji "Burza" w sierpniu 1944 r., ale w końcu pozostał na gospodarstwie. Do takiej decyzji przyczyniła się choroba ojca i młody wiek brata, czuł się za nich odpowiedzialny. Był najstarszy, musiał pracować, wszak odpowiadał za rodzinę. 

Pod koniec 1944 r. skierowany przez Niemców do kopania okopów w okolicach Krakowa. Udaje mu się zbiec i piechotą dotrzeć do domu. Już 16 lutego 1945 r., jeszcze podczas działań wojennych wcielony do wojska, a od czerwca tegoż roku w 21 Zapasowym Pułku Artylerii. Całą służbę odbył w artylerii ciężkiej.

 Po powrocie z wojska podjął pracę w kopalni rudy żelaza "Henryk". Aż do emerytury w 1981 r. pracował na kuźni w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Starachowicach w warunkach szkodliwych. Przez całe życie pracował jako robotnik, a po powrocie z pracy na własnym gospodarstwie.

 Wstąpił w związek małżeński z Janiną Bernaciak 26 czerwca 1948 r. Przeżyli razem szczęśliwie 68 lat. Żona Janina zmarła w 2016 r. Jest ojcem dwójki dzieci Hani i Jacka, dziadkiem czwórki wnuków i również czwórki prawnuków. Przez całe życie cieszył się dobrym zdrowiem i samopoczuciem.

Za zasługi wojenne mianowany do stopnia podporucznika WP i odznaczony Krzyżem Kombatanckim.

Fot. Jarosław Babicki