Starachowice solidarne z Ukrainą

Niebiesko-żółte wstążeczki, w tym samym kolorze flagi powiewające wspólnie z biało-czerwonymi barwami - to wyraz naszej solidarności z narodem ukraińskim. Na starachowickim rynku nie zabrakło obywateli tej narodowości podobnie, jak Polaków, którzy swoją obecności dali wyraz solidarności i sprzeciwu wobec wojny za naszą wschodnią granicą.

Dość liczna grupa mieszkańców Starachowic odpowiedziała na apel lokalnej grupy działaczy i wzięła udział w wiecu pn. "Starachowice solidarne z Ukrainą". Jak mówił Ireneusz Gwóźdź to wyraz naszej solidarności z Ukrainą, która padła ofiarą Putina. To nasze wsparcie dla europejskich aspiracji Ukrainy i jej integralności terytorialnej.

Obecny Piotr Capała apelował, byśmy tępili wszelkie przejawy propagandy i dezinformacji w sieci.

- Walczmy z tym. Niech każdy, na ile może pomaga poprzez podarunki, akcje pomocowe. Miejmy nadzieję, że Ukraina i Polska wyjdą z tego bez szwanku - mówił P. Capała.

Wśród obecnych mieszkańców Starachowic liczną grupę stanowili obywatele Ukrainy, którzy mieli łzy w oczach przy dźwiękach ich narodowego hymnu.

- Hymn ukraiński, podobnie jak nasz nie jest radosny, przeciwnie zaczyna się od słów, że o wolność trzeba walczyć. Wpierajmy ich w tej walce - mówił I. Gwóźdź.

Zdaniem Pawła Lewkowicza w obecnej sytuacji słowa nic już nie znaczą.

- Prawa człowieka zostały unicestwione. Trudno winić o to społeczność rosyjską. To jest ohydne, plugawe zaprzeczenie prawdy historycznej przez Putina, on na nią pluje - dodał P. Lewkowicz.

Jak mówiła Maria Derra dziś wszyscy jesteśmy Ukraińcami.

- To jest wojna, bandycki napad Putina przypomina działania Stalina i Hitlera. To koniec dotychczasowego porządku świata. Czy to początek trzeciej wojny światowej, co aż trudno sobie wyobrazić? - pytała retorycznie. - Milczenie to wyraz aprobaty dla tych działań. Ukraińcy walczą o swoją i naszą wolność. 

Na placu rynku wyrecytowano wiersz autorstwa Stanisławy Celińskiej "Odezwa do Putina".

- Co powiesz temu chłopcu,

Którym kiedyś byłeś?

Czy jeszcze żyje w tobie,

Czy już go zabiłeś?

A miało być tak pięknie:

Pałac, złoto, sława,

A teraz jest ci milsza

Najkrwawsza zabawa.

Metalowe żołnierzyki

Ludźmi się stały

I innych żołnierzyków

Pozabijały.

A ty się cieszysz

I ręce zacierasz,

Nie czujesz tego,

Że już umierasz?!

Bo spadają na ciebie

Łzy dziecięce

I podnoszą wrogo

Zaciśnięte pięści.

Opamiętaj się lisie!

Niech się otworzy jama twa

Uderz się w piersi

Nim spłynie

Ostatnia dziecięca łza.

Jeżeli masz jeszcze

Resztki sumienia

Wstrzymaj agresję

I wszelkie zniszczenia.

Do tego małego chłopca

Co mieszka w tobie wołam:

Zdepcz mężnie szatana,

Wyzwól anioła.

Uklęknij, świat przebłagaj

Jeszcze masz minutę,

Jeszcze nie jest za późno

Na skruchę, pokorę, pokutę! - pięknie napisała Celińska.