Najlepsza w gadaniu

Tegoroczny występ naszej gawędziarki z Osin potwierdza jedynie, że pani Irenka z roku na rok doskonali swój warsztat artystyczny. Laureatka Regionalnego Przeglądu Gadek "Toto nase ludowe gadanie" w Kielcach, gdzie zajęła w ub. roku pierwsze miejsce, reprezentowała województwo świętokrzyskie podczas Jubileuszowych 50. Sabałowych Bajaniach w Bukowinie Tatrzańskiej. Podczas ubiegłorocznego debiutu w Bukowiańskim Centrum Kultury "Dom Ludowy" zajęła trzecie miejsce.

Tym razem nie miała sobie równych. Serca jury i publiczności podbiła gawędą pt. "Po prowdzie godom, to nie beł śpas" (śpas - żart). Pochłonęła wszystkich nie tylko prezentacją ciekawej historii opowiadanej przed wieloma laty w Osinach o Jagnie służącej w osińskim dworze i jej spotkaniu ze Złym, ale również interpretacją gawędy i świętokrzyskim strojem.

W życiu Irena Zakrzewska, imała się różnych zajęć. W dojrzałym wieku odkryła w sobie twórczy dar. Jak to mówią: "mogłaby zagadać człowieka na śmierć". Dziś - jak sama mówi - jak ma wenę, to "klekoci się" jej od rana...

- I wierszę piszę i gwarą gadam, słowa do piosenek wymyślam - dodaje pani Irena należąca do Koła Gospodyń Wiejskich "Osinianki".

Jej cechą i zaletą jest to, że opowiada historie, których nie przeczytamy w żadnych książkach ani też nie znajdziemy w internecie. Opowiada "baje" przekazywane z dziada pradziada, z pokolenia na pokolenie. Przykładem jest historia Hanki, dziewczyny, która nie była bierzmowana i zmarła za młodu. Jej dusza nie chciała odejść w spokoju z tego świata i nękała żywych. W końcu chłopy się z nią rozprawiły.

- Wierzyć, nie wierzyć, że tak było, ale pamiętam się bałam się Hanki, jak wiele dzieci na wsi - dodaje nasza gawędziarka.