Nie żyje Wiesław Myśliwski - Honorowy Obywatel Starachowic. Miasto żegna Mistrza...

Starachowice w żałobie. W wieku 94 lat zmarł Wiesław Myśliwski – jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy współczesnych, dwukrotny laureat Nagrody Nike, autor dzieł, które na trwałe wpisały się w historię literatury. Dla mieszkańców naszego miasta był kimś więcej niż tylko wielkim twórcą - był także Honorowym Obywatelem Starachowic i człowiekiem, którego dzieciństwo naznaczone było właśnie tym miejscem. Wiadomość o śmierci podano dziś, 30 marca. Pisarz żył 94 lata.

Choć urodził się w Dwikozach w 1932 roku, to właśnie ze Starachowicami związane są jego najwcześniejsze wspomnienia. To tutaj, jeszcze przed wybuchem II wojny światowej, rozpoczął naukę i spędził dzieciństwo. Jego rodzina zamieszkała przy ul. Robotniczej, gdzie ojciec pracował jako buchalter w Zakładach Starachowickich.

Jak sam wspominał, były to skromne warunki - jeden pokój, wspólna ubikacja na podwórzu. Później rodzina przeniosła się na Majówkę, do charakterystycznych czterorodzinnych domów. Te miejsca - ul. Robotnicza i Majówka - na zawsze pozostały w jego pamięci.

Wojna przerwała spokojne życie. Rozłąki, powroty, trudne warunki - jak choćby mieszkanie w pralni ogrzewanej „cygankiem”, gdzie zimą na ścianach pojawiał się szron - odcisnęły piętno na jego wrażliwości. To właśnie z takich doświadczeń wyrastała później jego niezwykła, głęboka proza.

Po latach, w 2014 roku,  Wiesław Myśliwski powrócił do Starachowic. Jego wizyta była czymś więcej niż oficjalnym wydarzeniem - była sentymentalnym spacerem śladami dzieciństwa. Odwiedził Majówkę i ul. Robotniczą, przywołując obrazy sprzed dekad.

Ten powrót nie wydarzyłby się bez zaangażowania mieszkańców. Szczególną rolę odegrał Bronisław Paluch - miłośnik twórczości pisarza, który nawiązał z nim niezwykłą korespondencję. Wiedząc, że autor pisze wyłącznie ołówkiem, wysłał mu przesyłkę z zapasem ołówków i temperówką - gest prosty, ale pełen symboliki i szacunku dla twórcy.

To właśnie ta inicjatywa, obok zaproszenia ze strony środowiska kulturalnego, stała się impulsem do wizyty pisarza w naszym mieście.

Wdzięczność miasta znalazła swój wyraz w decyzji Rady Miejskiej, która jednogłośnie nadała pisarzowi tytuł Honorowego Obywatela Starachowic. Z wnioskiem wystąpił radny Bronisław Paluch, podkreślając wyjątkowy dorobek literacki autora oraz jego związki z miastem.

Było to uhonorowanie nie tylko wybitnego twórcy, ale także człowieka, którego życiorys splata się z historią Starachowic.

Debiutował w 1967 roku powieścią „Nagi sad”, ale największe uznanie przyniosły mu takie dzieła jak „Kamień na kamieniu”, „Widnokrąg” czy „Traktat o łuskaniu fasoli”. Jego książki tłumaczono na dziesiątki języków, a kolejne publikacje ukazywały się rzadko, co 10 lat - bo, jak sam mówił, pisanie to proces, którego nigdy nie da się ostatecznie zakończyć. - „Książkę można pisać bez końca” – powtarzał.

Dziś Starachowice żegnają nie tylko wielkiego pisarza, ale także człowieka, który nosił w sobie pamięć tego miasta. Jego wspomnienia, zapisane i wypowiedziane, pozostają częścią lokalnej tożsamości. Podczas spaceru ulicami Starachowic powiedział naszemu reporterowi: - Nie jestem wyjątkiem, dla każdego pisarza dzieciństwo jest najważniejsze. Nasz pierwszy świat, to jest świat dzieciństwa... 

Spacerował ulicami swojego dzieciństwa, wracał myślami do dawnych lat - i choć odszedł, jego ślady w Starachowicach pozostaną na zawsze.