„Czarna” nie żyje

Historia

Zofia Zielińska z d. Szwejcer ur. się 21 grudnia 1915 r. w Łomży. Ukończyła Centralny Instytut Wychowania Fizycznego na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Pierwszą pracę nauczycielki wychowania fizycznego podjęła w 1936 r. w gimnazjum w Mławie. Od 1938 roku aż do wybuchu II wojny światowej pracowała w gimnazjum w Łęczycy.

W 1942 r. została zaprzysiężona jako żołnierz Armii Krajowej. W czasie Powstania Warszawskiego trafiła do obozu jenieckiego. Przebywała w czterech różnych obozach, w tym w Oberlangen, aż do zakończenia się wojny.

W między czasie wyszła za mąż. Po uwolnieniu trafiła do Lubeki, gdzie przyszła na świat córka Barbara. Po wojnie rodzina wróciła do Polski. Mieszkali najpierw w Szczecinie, później w Warszawie, a następnie w Białymstoku. Dłużej mieszkali w Kamiennej Górze, gdzie urodziła się ich druga córka – Krystyna.

Za namową znajomych w 1954 r. państwo Zielińscy przenieśli się do Starachowic, gdzie pani Zofia podjęła pracę w I Liceum Ogólnokształcącym i krótko w Szkole Podstawowej nr 9. Na stałe związała się z II Liceum Ogólnokształcącym, gdzie pracowała aż do emerytury w 1973 r.

Zofia Zielińska zmarła 2 kwietnia w wieku 101 lat. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w piątek, 7 kwietnia w kościele pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Starachowicach. Urna z prochami śp. Z. Zielińskiej spoczęła na cmentarzu parafialnym przy ul. Bugaj w Starachowicach.

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.